แสดงว่าแนนมีความรู้เรื่องค้าขายมากพอควรนะสิ...ตอนนี้พี่ทำงานบริษัทรายได้20000ต่อเดือน แต่อยากมาขายของแบบนี้ แบบว่าผลิตแล้วส่งขายตามร้านค้า ตามห้าง แต่เราต้องทำแบบมีคุณภาพ แพคสวย...แนนว่าจะมีความเสี่ยงไหม.. เสี่ยงตรงที่ว่าทำแล้วขายไม่ได้ สินค้าของพี่ก้เป้นขนมทอดกรอบทั่วไป...คือทำงานเป้นลูกจ้างเขามานาน ก้คิดว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องลงมาทำส่วนตัว ใจก็ลังเล แต่ก้คิดว่าทำของกินยังไงๆก้น่าจะขายไม่ยาก ..อยากทำแบบเล้กๆไปก่อนแล้วค่อยๆโต..แนนทำเครื่องสำอางแบบนี้แสดงว่าต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลด้วยใช่ไหม..

หวัดดีตอนเช้าครับ

นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นลูกคนจีน ก้ยังเข้าใจว่าเป็นสาวไทยแท้นะ..ที่อิมแพคเขาไม่ใช่เก็บค่าเช่าเหมาเรา 15 วันช่วงงงานโอท็อบหรอ ทำไมกินเปอร์เซนต์ แล้วทำไมต้องได้เป็นงวดๆๆด้วยเพราะงานโอท้อบมีแค่ 15 วัน..เคยได้ยินคนไปวางขายในห้างเขาเล่าว่าต้องเอาสินค้าไปวางขายแล้วต้องเครดิต 2 เดือน หมายถึง 60 วันถึงจะได้เงิน...แต่โอท้อบงานแค่ 15 วัน แล้วทำไมต้องมีระบบเครดิตด้วย

..ตามความเข้าใจของพี่ถ้าเราเอาของไปวางในโอท้อบ 15 วัน เราก้จ่ายค่าเช่าเหมาให้เขาไป 10000-20000 ก้ว่ากันไปหรือไม่ก้ค่าเช่า 1500 ต่อวัน อย่างงี้ไม่ใช่หรือ

วัดีคาฟ

ทักทาน นร้า คาฟ

หม่ำ หม่ำ ตั๋ว ละ

บาย *-* *-* *-*

D: เอ็มแวะมาเม่นห้าย คนสวย คนนี่ นะ


หม่ำรายด้วย ละ

"""

ดีนะคับคนสวย

น่าร๊าก กว่าเดิมอีก อะอะ

ตื่นเช้านะนี่

หวัดดีตอนเช้าทามไรอยู่

สวัสดียามเช้าวันจันทร์นะจ๊ะ มาทักทายก่อนไปทำงานจ้า

พึ่งตื่นหรอ ครับ

หรือ ว่า ไม่ได้ นอน มอส ยังไม่ได้ นอน เลย

อิอิ

สาหวาดดีตอนเช้ากัล...

มอนิ้งๆ > <

[ กดเบาๆนะจ๊ะ ]

g.mor ja

หนึ่งตำบล(Hi5) หนึ่งผลิตภัณฑ์(สาวสวย) นี่เอง เอิ๊กกกกกกกกก ^^

ครีมแนนทำเองเลยป่าว จีเอ็มพี่นี่มันคืออะไร ขอยากไหม..

ตอนนี้พี่มีความคิดอยากออกจากงานประจำ มาทำของกินสักอย่างแล้วแพกใส่ห่ออย่างดีส่งขายในร้านโชโห่ย ร้านซุปเปอร์ในห้าง ทุนก้พอมี แต่ติดตรงที่ไม่เคยค้าขาย ไม่รู้ว่าทำแล้วจะเข้าไปคุยกับห้างเขายังไง เขาถึงจะยอมรับสินค้าเรา....ถ้าเป็นโอท็อบก็คงง่ายเพราะมีค่าเช่าแผง เราก็เอาของไปลงได้เลย แต่มันขายแค่เทศกาล มันไม่เหมือนในห้างที่เราทำอย่างเดียวแล้วส่งขายตลอด

แล้วแนนไม่คิดจะเของไปเสนอห้างบ้างหรอจะได้ไม่เหนื่อยที่ต้องมานั่งขายเอง...ยังไงลองเมนกลับมาคุยกับพี่บ้างนะเผื่อแนนมีประสบการณ์ข้อเสนอแนะจะได้แลกเปลี่ยนกันได้

พี่มีไรเล่าให้ฟัง..วันนี้ไปเมเจอร์ดูว่ามีหนังเรื่องไรบ้าง แต่มีอยู่แค่เรื่องเดียวคือ 2012โลกแตกอะไรนี่ ท่าทางจะสนุก แต่ไม่ได้ดู แต่ไปเห็นพริตตี้ที่ยืนคอยให้คำแนะนำลูกค้า ก็เลยดูจังหวะที่ไม่มีใครเข้าไปคุยด้วย ถามโน่นถามนี่ แล้วก้ถามเขาไปว่าเมื่อไหร่จะแสดงเองบ้างหละ เขาก็ว่าคงสวยไม่พอ แล้วถามต่อว่าชื่อไร เขาว่าชื่อพีช แล้วเขาถามกลับมาว่าพี่ชื่อไร พี่ตอบไปว่า ชื่อ ๆๆๆ แต่ก็ไม่ได้บอกชื่อเขาไป เพราะชื่อไม่เพราะมั้ง

รู้สึกดีนะที่ได้คุยกับเขาแบบนี้.. มันต่างจากคนก่อนที่พี่เล่าให้ฟังเลยนะ ความจริงผู้หญิงมีหลายแบบนะถ้าเจอแบบใจดี น่ารัก มีอัธยาสัย พูดเพราะ พี่จะรู้สึกว่าจะคุยกันได้ อย่างแนนนี่ก้โอเคนะ ฉลาดแล้วเปิดใจคุยด้วยมาตั้งนาน

บางทีการเข้าไปพูดคุยทำให้เขามองเรา เข้าใจเรา.. มากกว่าการมองแล้วไม่พูดไร

คิดมาก รักกันเหมือนเดิมแก๊งค์เราเพียงแค่เราต่างโอกาส สถานะพี่ก่ะเรามันต่างกัน
มีเป็นตัวเป็นตนของเราเอง ไม่ต้องแบ่งก่ะคนอื่นดีแล้ว ไม่ถ่ายรูปมาง่ะแต่งเรียบร้อยเนี้ย
อยากจะรู้ว่าจะเป็นยังไง อิอิ

แหม ก็เป้นงี้มานานแล้วหนิ

เรื่องหลงตัวเองง่ะ

ก็หนังมันทำไม่สมจริงนี่หว่า เราไม่อิน ก็เลยขำแทน

แต่ก็พอดูได้แหละ สนุกระดับนึง

ฮ่าๆ เป็นกุลสตรีได้ตั้งวันนึง

เก่งนี่หว่าเจ๊ ไม่อยากจะเชื่อ